Flyshooting
De snurrevådmethode is een typische vorm van kustvisserij. Eind vorige eeuw is deze techniek verder ontwikkeld voor diepere wateren. Deze aanpassing staat bekend als 'Icelandic seining' of 'flyshooting'. De lijnen kunnen bij deze methode in totaal 8 kilometer lang zijn. Er komen steeds meer Nederlandse visserijbedrijven die deze methode toepassen voor de vangst van schol, poon en mul.De moderne ankerzegenvisserij wordt wel genoemd als één van de betere alternatieven voor het gebruik van de boomkor met zware wekkerkettingen. De invloed van het ankerzegen-tuig op de zeebodem is namelijk veel minder groot dan die van de wekkerkettingen. Daarnaast kost deze techniek betrekkelijk weinig energie juist doordat men geen zware vistuigen door de bodem hoeft te slepen. De ervaringen van de vissers die werken volgens deze methode bevestigen dit alleen maar. Als bijkomend voordeel noemen deze vissers dat de kwaliteit van de gevangen vis hoger is.
Twee nadelen
De methode kent twee grote nadelen. Tong laat zich op deze manier slecht vangen, zodat de methode niet interessant is voor bedrijven die zich toeleggen op de tongvangst. De pulskor, de sumwing en het outriggen zijn voor tongvissers betere alternatieven.Verder is de ombouw van boomkorkotter (met het tuig op het middenschip) naar een flyshooter (met het tuig op het achterdek) erg ingrijpend en duur. Eigenlijk is de methode alleen geschikt in het geval een bedrijf toch al een nieuwe kotter wil bouwen.
ankerzegenvisserij-ogb_HR 2.jpg
