Overslaan en naar de inhoud gaan

Gewone zeester

Als je een levende zeester op je natte hand legt, zuigt hij zich snel vast met zijn zuignapjes. Als je hem dan los wil maken, kost dat je flink wat moeite. Ze kunnen met die sterke zuignapjes zelfs mosselen openen. De zeester gebruikt zeewater om de zuigvoetjes aan te sturen. Op de bovenkant van de zeester zit een glad vlekje met kleine gaatjes er in, dit is zijn waterfilter. De mond van de zeester zit aan de onderkant, en zijn anus in het midden op de bovenkant.
Namen 
la
Asterias rubens
nl
gewone zeester
en
common starfish
fr
étoile de mer commune
de
gemeiner Seestern
meer namen
Kenmerken 
afmetingen
maximaal 50 centimeter, meestal rond de 10 centimeter doorsnede
kleur
licht oranje tot dieppaars
leeftijd
5 tot 10 jaar
voedsel
veel soorten weekdieren, vooral tweekleppigen maar ook dierlijk afval
bedreigingen
zonnester, sommige vissoorten
voortplanting
geslachtelijk

Zeester met 7 armen

Zeesterren hebben normaal gesproken vijf armen. Toch zie je ze wel eens met minder armen rondkruipen. Meestal is er dan één afgebroken, die later gewoon weer aangroeit. Heel soms gaat daarbij iets fout en ontstaan er twee in plaats van een nieuwe arm. Zo'n zeester heeft dan 6 armen. In 2015 vonden duikers in het Grevelingenmeer echter een zeester met zeven armen. Extra bijzonder!

Verspreiding en habitat

De gewone zeester is de meest algemene zeester in de Noordzee, deltawateren en Waddenzee. Je kunt ze vaak op mosselbanken en in de poeltjes op strekdammen en zeedijken vinden, waar groepjes mosselen zitten. Ze leven vanaf de waterlijn tot op 650 meter diepte.

fitis-zeester-gewone-juv-horntje-sd.jpg

Jonge gewone zeester | © Ecomare, Foto Fitis, Sytske Dijksen

De aanhouder wint

De zeester is gek op mosselen, maar mosselen staan er om bekend dat ze hun schelp stijf dicht kunnen houden. Probeer maar eens de schelphelften van een levende mossel van elkaar te wrikken. De zeester kan een mossel openbreken door twee armen op de linkerklep en de andere armen op de rechterklep vast te zetten. De mossel sluit haar kleppen met de sterke sluitspier, maar de zeester heeft geduld. Naast het feit dat de mossel constant kracht moet zetten op zijn sluitspier, krijgt hij ook geen zuurstof meer omdat de zeester zijn watertoevoer afsluit. Als de mossel moe wordt, begint de zeester te trekken, en na enkele uren volhouden laat de mossel vaak de schelphelften los. De zeester stulpt dan zijn maag naar buiten en legt die over de weerloze mossel. Zo wordt de mossel in zijn eigen schelp opgegeten en verteerd.

fitis-zeester-mossel-paal12-2.jpg

Zeester met mossel | © Ecomare, Foto Fitis, Sytske Dijksen

Bovenliggende categorieën

CC-BY-NC, Ecomare 2017 - Laatst bijgewerkt: 2015.10.23
Mediagalerij

© René Van Outryve