
Van natuur naar visakkers
Door uitgebreid onderzoek, onder de codenaam IMPACT II, weten we dat het dierenleven van de zeebodem verandert als er regelmatig boomkorren met wekkerkettingen passeren. Soorten die kort leven en zich snel voortplanten, zoals wormen, kleine schelpdieren en zeesterren, raken door de boomkorvisserij met wekkerkettingen in de meerderheid, terwijl soorten als wulken, roggen, haaien, zeedahlia's, kreeften, zeemuizen, witte dunschalen, grote pietermannen en noordkrompen verdwijnen. Dit zijn allemaal soorten die lang leven en zich pas op hogere leeftijd voortplanten. De zeesterren verdwijnen overigens ook na verloop van tijd, niet omdat ze opgevist worden, maar omdat de schelpdieren waar ze van leven weggevist worden.Omdat wormen het hoofdvoedsel vormen voor veel beviste soorten als schar, tong en schol, zeggen natuurbeschermers wel dat de vissers "bezig zijn ideale visakkers te creëren". Het instellen van zeereservaten moet voorkomen dat de hele Noordzee een visakker wordt.
Niet overal
70% van de visserij gebeurt in een gebied met een oppervlakte van 20% van de Noordzee. Het is dus niet nodig om de hele Noordzee af te sluiten. Wel wordt het spannend in de gebieden met een rijke bodemnatuur waar ook veel gevist wordt.
Naar beleid
In 2001 verscheen de beleidsnota 'Met de natuur in zee', van het ministerie van LNV. Daar stond in welke delen van de Noordzee belangrijke natuurgebieden zijn, die het beschermen waard zijn. De zone langs de Nederlandse kust, het Nederlandse deel van de Klaverbank, delen van de Doggersbank, de Oestergronden en het Friese Front zijn aangewezen. In 2010 werden het Natura2000-gebieden, behalve de Oestergronden. Dat maakt mogelijk dat de overheid kan bepalen wat daar wel en niet mag gebeuren. Per gebied komt er een beheerplan. In juli 2015 ging de Tweede Kamer akkoord met de beschermingsmaatregelen. Het wachten is nu op Europese goedkeuring. Pas daarna worden de maatregelen van kracht.