Overslaan en naar de inhoud gaan

Beug- en longlinevisserij

Een longliner vist met een lange lijn waaraan vele kortere lijnen met aas zitten. De hoofdlijn kan vele kilometers lang zijn, met soms meer dan 2500 zijlijnen met aas. Zwaardvis, tonijn en haai worden op deze manier gevangen op de oceanen. Deze visserij is berucht om de bijvangst van albatrossen, zeeschildpadden en zeldzame haaien. Andere longliners laten de hoofdlijn tot op de bodem zinken en vangen dan bijvoorbeeld kabeljauw of heilbot. Deze vorm van longlinen eist minder slachtoffers.

Slachtoffers

Bij de visserij met lijnen worden jaarlijks tussen de 50.000 en 100.000 vogels, voornamelijk noordse stormvogels, gevangen als ongewenste bijvangst. De Britse vogelbescherming (de RSPB) heeft alle landen die met lijnen vissen gevraagd plannen op te stellen om het aantal gevangen vogels te verminderen. Behalve vogels worden soms zeezoogdieren aan de haak geslagen bij het longlinen. Ook deze verdrinken dan meestal.

longline 2.jpg

Longline visserij | © Ecomare, Oscar Bos

Vissen met de beug

De longline is in feite een moderne variant van het vissen met de beug. Dit is één van de oudst bekende technieken die op de Noordzee werden toegepast om bijvoorbeeld kabeljauw te vangen. De hoofdlijn van de beug kon ook enorm lang zijn. Er is een vermelding van een beug van 12 kilometer lang. Een beug werd altijd tot op de bodem afgezonken. Als aas gebruikten de vissers vaak schijfjes zeeprik of stukjes haring. Op gezette afstanden werd er een boei met een vlaggetje, de joon, aan de hoofdlijn vastgemaakt. Zo konden de vissers en andere zeevarenden zien waar de beug lag. Als de lijn helemaal was uitgezet, zeilde het schip terug naar de eerste joon om vanaf daar de beug met vangst en al weer binnen te halen.

CC-BY-NC, Ecomare & VLIZ 2020 - Laatst bijgewerkt: