Overslaan en naar de inhoud gaan

Dijken in Groningen

Vanaf de 12e eeuw kreeg het kwelderlandschap met een groot aantal wierdedorpen een ander aanzien. De bewoners begonnen dijken op te werpen om de zee aan banden te leggen. Monniken gaven daarvoor de aanzet. Men kon vanaf nu ook buiten de wierden wonen. Ook werden onbewoonde kweldergebieden in cultuur gebracht door er dijken om te leggen. Vooral in Noordwest-Groningen en in het gebied van de rivier de Fivel is veel land gewonnen. Maar er zijn ook veel dijkdoorbraken en overstromingen geweest.

Eems Dollard

In het gebied van de Eems is er zoveel land overstroomd, dat er nieuw slikken- en kwelderland ontstond op plekken waar eerst veen was en waar dorpen hebben gelegen. De Dollard is een restant van dat overstromingsgebied. Het is nu een prachtig natuurgebied.

Slaperdijken

valom.jpg

Coupure in de oude zeedijk | © Ecomare

Groninger boeren willen graag dat de oude zeedijken of slaperdijken die op hun land liggen worden afgegraven. De dijken zijn moeilijk te bewerken en de doorgangen zijn vaak te smal voor moderne landbouwmachines. Maar zowel het rijk als de provincie Groningen vinden de oude zeedijken cultuurhistorisch van zo'n grote waarde dat ze bewaard moeten blijven. Dan moeten de boeren maar omrijden.

Oude Dijk den Andel

Dit bultje naast de weg tussen Den Andel en Westernieland zou wel eens het kleinste natuurgebied van Nederland kunnen zijn. Het is een restant van de door onze voorouders opgeworpen dijken. In 1717 werd het water zo hoog opgestuwd dat in heel Noord-Groningen de dijken braken. Bij het herstel werd er een nieuwe dijk meer naar het noorden gebouwd en de oude dijken afgegraven, behalve dit stukje. De weg Den Andel-Westernieland volgt het tracé van de oude dijk.

CC-BY-NC, Ecomare & VLIZ 2020 - Laatst bijgewerkt: