
Hier aan de noordrand van Groningen ligt nog steeds het oude onbedijkte kwelderlandschap, waarop onze voorouders de wierden opwierpen en waar ze veeteelt beoefenden. Dezelfde vogels vliegen er nog en dezelfde planten staan er. Planten die geen zout of brak water kunnen verdragen redden het hier niet. Om deze levensgemeenschap te beschermen zijn het nu officiële natuurgebieden.
Observatieposten
WD-Paarden-Noordpolder.JPG
Vanaf de dijk zijn de kwelders goed te overzien, bij voorbeeld in Westernieland vlakbij Pieterburen. De beste plek is Noordpolderzijl. De kwelders worden beheerd door het Groninger Landschap en Natuurmonumenten. Af en toe gaan er excursies naar toe. Inlichtingen hierover kun je krijgen bij deze organisaties.
Weiden op de kwelders
Op gronden die zo hoog zijn opgeslibd dat ze niet meer regelmatig door de zee worden overspoeld liggen natuurlijke weilanden. Er komt geen bos zoals in andere gebieden, want bomen verdragen geen zout water, dat toch nog wel in de grond zit. Lastige onkruiden als brandnetels zullen de grasmat niet overwoekeren, want ook die kunnen niet tegen zout water. Kortom, een hoge kwelder is een prima weidegebied, en ook nog vruchtbaar. Het is veel vruchtbaarder dan de schrale zandgronden in Zuid-Groningen of Drenthe.