Overslaan en naar de inhoud gaan

Vogelrichtlijn

De Vogelrichtlijn (vastgesteld in 1979) is een regeling van de Europese Unie die tot doel heeft alle in het wild levende vogelsoorten op het grondgebied van de EU te beschermen. De richtlijn heeft betrekking op de bescherming van vogels, hun eieren en nesten en hun leefgebieden. Daarnaast krijgen zeldzame soorten extra bescherming.

SPA's voor vogels

oscar.jpg

Habitats-en vogelrichtlijngebieden | © Ecomare, Oscar Bos

De lidstaten van de EU zijn verplicht voor alle vogelsoorten die in hun land leven leefgebieden van voldoende grootte en kwaliteit te beschermen. Gebieden waar zeldzame vogelsoorten leven of waar zeldzame trekvogels gebruik van maken moeten extra beschermd worden. De Vogelrichtlijn bevat een lijst met soorten die onder deze extra bescherming vallen. Voor deze soorten moeten de lidstaten gebieden aanwijzen als speciale beschermingszone ('Special Protection Areas' of SPA's).

Soorten met extra bescherming

De soorten die in Nederland extra bescherming moeten krijgen zijn: roodkeelduiker, parelduiker, aalscholver, roerdomp, wouwaap, purperreiger, lepelaar, kleine zwaan, wilde zwaan, brandgans, nonnetje, wespendief, rode wouw, zeearend, bruine kiekendief, blauwe kiekendief, grauwe kiekendief, slechtvalk, korhoen, porseleinhoen, kwartelkoning, kraanvogel, steltkluut, kluut, goudplevier, rosse grutto, zwartkopmeeuw, lachstern, reuzenstern, grote stern, visdief, noordse stern, dwergstern, zwarte stern, velduil, nachtzwaluw, zwarte specht, boomleeuwerik, duinpieper, blauwborst en grauwe klauwier. De ijsvogel is in 2008 van de rode lijst gehaald omdat er binnen 10 jaar meer dan 650 paartjes van deze soort zijn bijgekomen in Nederland.

CC-BY-NC, Ecomare & VLIZ 2020 - Laatst bijgewerkt:

Bovenliggende categorieën