Overslaan en naar de inhoud gaan

Ecologische Hoofdstructuur

De Ecologische Hoofdstructuur (EHS) is een samenhangend netwerk van belangrijke bestaande en nieuwe natuurgebieden. Ook landbouwgebieden met mogelijkheden voor agrarisch natuurbeheer en de kustzone van de Noordzee, het IJsselmeer en de Waddenzee maken deel uit van de EHS. Door versnippering van natuurgebieden tegen te gaan en deze met elkaar te verbinden, krijgen dieren en planten meer kans om zich te verspreiden, zodat ze niet uitsterven door bijvoorbeeld inteelt. Het tempo van de ontwikkeling van de EHS is er inmiddels uit geraakt. Sinds 1990 is nog maar 1% van de beoogde verbindingen tussen natuurgebieden gerealiseerd.

Kerngebieden en verbindingen

De kerngebieden bestaan uit de nationale parken, waarvan er twintig in Nederland zijn. Verbindingen tussen natuurgebieden kunnen bestaan uit houtsingels en oevers, maar ook natte weilanden, graanakkers en grasland. Bij snelwegen worden wildviaducten en dastunnels aangelegd.In het natuurbeleid is afgesproken dat er in 2018 circa 728.500 hectare Ecologische hoofdstructuur (EHS) gerealiseerd moet zijn, wat betekent dat er nog zo'n 275.000 hectare bij moet komen. Nationale parken, waaronder het nationale park Texel, vormen de kerngebieden van de EHS, maar ook de kustzone van de Noordzee en de Waddenzee zijn onderdeel van de Ecologische Hoofdstructuur. Uiteindelijk moet de EHS een samenhangend netwerk worden van natuurgebieden op land en in het water, dat aansluit op een Europees netwerk.Het Milieu en Natuurplanbureau inventariseert jaarlijks de stand van zaken in de Nederlandse natuurgebieden en geeft de overheid adviezen voor verdere beleiddontwikkeling.

EHS-ned.jpg

Ecologische Hoofdstructuur | © Ecomare, Ministerie van LNV
CC-BY-NC, Ecomare & VLIZ 2020 - Laatst bijgewerkt:

Bovenliggende categorieën